موجه
آمدی، قصه ببافی که موجّه بروی . .
در نزن! رفته ام از خویش، کسی منزل نیست .
+ نوشته شده در جمعه یازدهم اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت 17:16 توسط احسان
|
من دلم مي خواهد خانه ای داشته باشم پر دوست، كنج هر ديوارش دوستهايم بنشينند آرام، گل بگو گل بشنو، هر كسی مي خواهد وارد خانه پرعشق و صفايم گردد يك سبد بوی گل سرخ به من هديه دهد. شرط وارد شدنش، شست و شوی دلهاست، شرط آن داشتن يك دل بی رنگ و رياست.